Korpsschip “Sittard”

Ex Hr.Ms. Sittard  M 830, een mijnenveger van de Dokkum klasse.

Deze schepen zijn gebouwd in de vijftiger jaren met steun van de Amerikaanse overheid. De bouw was een onderdeel van het herziene plan Van Holthe ingediend op 2 augustus 1949. Dit plan voorzag in de aanschaf van 68 mijnenvegers en werd gerealiseerd van 1954 tot 1962.

Het ontwerp van de Dokkum klasse, ook wel WU-klasse genoemd, was gebaseerd op standaard stafeisen opgesteld in West-Europese Unie verband (Engels: Western Union). De schepen zijn van hout gebouwd over aluminium spanten, dit is gedaan om het schip a-magnetisch te maken.

Ook verder in het schip zijn zo veel mogelijk a-magnetische materialen gebruikt. Op het aluminium skelet, wat hoofdzakelijk is geklonken, is een dubbele huid aangebracht met een tussenlaag van in Aspro gedrenkt linnen. De buitenhuid is teak, de binnenhuid van mahonie en de dekken zijn van Redwood en Peroba de Campos. Het dekhuis is van aluminium met oorspronkelijk een open brug, welke in de zeventiger jaren is vervangen door een dichte brug. Uit deze klasse werden vier schepen verbouwd tot mijnenjager en vier anderen tot duikvaartuig. Voor de namen van deze schepen is gekozen voor middelgrote- en kleinere gemeenten als naam.

De schepen van de Dokkum klasse zijn vrijwel identiek aan die van de Wildervank klasse, maar de Dokkum klasse is bekostigd door de Amerikaanse overheid, voor gemeenschappelijke defensie als onderdeel van het Marshall-plan, en de Wildervank klasse is door de Nederlandse regering zelf betaald. Van de Dokkumklasse zijn 3 schepen in dienst bij het Zeekadetkorps: de Sittard, en de Naarden (kunnen allebei nog varen) en de Roermond.

Technische gegevens O/S Sittard

Lengte46,62m
Breedte8,78m
Diepgang2,55m
Waterverplaatsing428ton
Motoren2 x MAN V6V22/30
Vermogen2 x 1250pk
Schroeven2 buitenwaarts draaiende 4 bladig verstelbaar
Generatoren3 x Agromeua 90pk
Slaapplaatsen43stuks
RoepnaamPC4344
Bouwjaar1955
BouwwerfNiestern Hellevoetsluis
Naamsein (Marine)M830
Uit dienst Marine23-11-1997